ఎందుకంటే.... నేను "కవి"ని

అన్యాయాన్ని సహించలేను...
ఆవేశాన్ని ఆపుకోలేను.
కాగితాలపై కొలువుతీరిన
అక్షరాన్నై ఆవిష్కృతమౌతాను!

లిక్కరు కిక్కు లో ముంచిన
ఆలోచనల్ని కళ్ళాపిచల్లి
దానిపై తీరిగ్గా
"తూలుతున్న జనజీవనం" అని
ముగ్గులేసి మురుస్తాను

ఆకలిని గూర్చి రాసుకుంటూ..
నా Order ఏది అని అరుస్తాను,
పేదరికాన్ని గురించి మాట్లాడుతూ...
నాకు ఎదురయ్యే వారి బట్టల వాసనల్ని
తప్పుకుంటూ జారుకుంటాను !

కనులతో కామించి,
కలంతో ప్రేమిస్తున్నానని..
అబద్దాలాడిస్తాను!

చలిలో వణికి పోయే...
రోడ్డు మీది దేహాన్ని..
అమాంతం కనులతో తినేసి..
అరిగిన ఆలోచనల్ని అందంగా విసర్జిస్తే..
మూడడుగుల పట్టు శాలువా నా భుజాన...
చప్పట్ల మధ్య మురిసిపోయింది...
ఆ అబద్ధాన్ని మోసుకుంటూ మళ్ళీ..
ఆ చలిలో వణికే తనువుల ముందునుంచే వెళ్తాను...
ఎందుకంటే....
నేను "కవిని"
"క"నిపించని "వి"కారాన్ని !!!!!!

మానవత్వానికి సుస్తి చేసింది!

1.
అభం శుభం తెలియని పిల్లల,
బలపాల క్రింద నలిగి పోయే అక్షరాలకు...
ఎవ్వరికీ వినపడని రోదన తట్టి తట్టి పిలుస్తుంటే..
ఎవరిదా ఏడ్పు?? అన్న ప్రశ్నకు...సమాధానం,
లీలగా వింపించింది ఓ కనికరం లేని స్వరం,
మాటలను వృదాగా తోడిపడేస్తూ...
..............
"ఎవరో తెలుగు తల్లట!
కాన్వెంటు ముందు ఏడుస్తుంది..... (నరేష్ కుమార్)"

2.
చిందర వందరగా పడిపోయిన జ్ఞాపకాలలో,
రేపటి వెలుగుని చూడని నిన్నటి రాతిరినై...
ఈసారైన ఓ సందేశం అందుతుందని!
ప్రతి అలనూ చదివిచూసే తీరాన్నై..
నీ మాటకోసం వేచివున్న నన్ను వదిలేసి,
జ్ఞాపకాల మద్యనుంచి వెళ్ళేందుకు తటపటాయిస్తున్న,
నీకోసమే....
.............
"కన్నీటితో నీ దారిని
శుభ్రం చేశా...నిర్భయంగా వెళ్ళు" ........."మెర్సీ మార్గరెట్"

3.
క్షణాల్లో మారిపోయే జీవితాలే అయినా..
ఎప్పటికప్పుడు రాబొయే రేపటికి,
కలల గదిలో ఆశ్రయమిచ్చి...
ఆశల బీరువాలో దాచిన,
కోర్కెల నగలతో ముస్తాబు చేసి..
మురిసిపోతూ కలల గడప దాటి,
ఒక్క సారిగా నిజోదయాన్ని చూసి...
తెలవారగానే మళ్ళీ విసిగిపోయిన మనిషీ..
ఒక్కసారి నిజాన్ని తొడుక్కొని చూడు
.........
"విసిగి వేసారడమంటే...
నిన్నటి జీవితాన్నే మళ్ళీ తొడుక్కోవడం!!!.........."క్రాంతి శ్రీనివాస రావు గారు""

4.
ప్రేమ అన్న రెండు అక్షరాల మధ్య,
దారేలేనట్లు ఇద్దరమూ ఒకటై కలిసి నడిచిన..
నిన్నటిలోంచి అమాంతం బయట పడి!
నీదారి నీది - నాదారి నాది,
అన్న మాటలు పడ్డ చోట,
దహించుకు పోతున్న తిరిగి నన్ను చేరిన నువ్వు,
మళ్ళీ అడుగుతున్నావా కలుద్దామని...
సరే నువ్వే చెప్పు నిజాయితీగా...
...............
"ఎక్కడ కలుద్ధాం! విడిపోయిన దగ్గరేనా????........."వంశీధర్ రెడ్డి""

5.
నిజన్ని క్రింద పరుచుకుని నిశిని కప్పుకొని,
భ్రమల్లో నీలోకి చేరిన విత్తనానికి..
కాలమనే నీరు తాకి బయటపడిన
రక్తావతారాన్ని కర్కశంగా విసిరేందుకు,
నీలా ఎందరో సిద్దపడారు కాబట్టే!
.................
"కన్న ప్రేమ తరిమేస్తుంటే
చెత్త కుప్పలు తల్లులు అవుతున్నాయి."........"అనిల్ డ్యాని"

ఏమయింది! ఏమయింది!

 

నన్ను తాకిన పరిమళానికి,
మల్లె తనువులు ముద్దులిడెనా..
మత్తు మత్తుగ హత్తుకుంటూ,
మైకమై నా మీద వాలెను!
నిన్ను వెతుకగ నన్ను తరిమి,
నీడలా నా వెంట వచ్చెను,
ఏమయింది! ఏమయింది!
నిన్ను చూడగ నాకేమయింది!

ఎంత కాలము ముస్తాబు చేస్తివో..
నా కంటపడెను నీ చూపు హొయలు!
చూడమంటూ నా భుజము తడుతూ..
చూడగానే సిగ్గంటూ దాగుతు,
అల్లరెంత చేసినాయో...అలసిపోయిన మనసుకెరుక.
ఏమయింది! ఏమయింది!
నిన్ను చూడగ నాకేమయింది!

****** నచ్చితేనే కామెంట్ వ్రాయండి...

 

లెక్కలన్నీ పూర్తయ్యాయా..!

 

విడిపోయేందుకు సిద్దపడ్డావ్!
నీ చూపుల కిరణాలు తాకి,
చివురించిన మది పుష్పం!
వాడిపోతే నీకేంటని,
తిరిగి రాని కాలంలా!
నన్ను దాటి వెళుతున్నావ్...

ఆశ నిరాశల మధ్యన,
జ్ఞాపకాల రాశులలో!
నిన్ను వెతకమని చెప్పి,
నన్ను ఒంటరిని చేసి...
అమావాశ్య వెన్నెలవై,
ఏ కలువను మురిపిస్తావో??

సమీపించిన సమీరమా...
అలరిస్తావని ఆహ్వానిస్తే,
వడగాలివై నను కావలించుకొని!
కొన ఊపిరితో కొట్టుమిట్టాడుతుంటే,
రెక్కలు తొడిగిన సీతాకోక చిలుకవై...
నువు విడిచిన గొంగలిని నాపై కప్పి..
బాధించే జ్ఞాపకాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చెళ్ళావా!!!
 

అబద్దాల చిరునామా!

 

నా నమ్మకాన్ని అమ్ముకున్నావా!
....
ఆశలతో నిర్మించిన అందాల లోకాన్ని...
సుదూర ప్రేమ తీరానికావల విసిరేసి..
వాడిన నవ్వులతో నిత్యం పలకరించే..
నీ నవ్వు అబద్దం!
కనుల మాటున నిజాన్ని దాచి,
నన్ను మాయ చేసిన నీ చూపబద్దం!
నీవు చేసిందే నిజమని నమ్మించే ప్రయత్నం చేయకు.
నువ్వేది చెప్పినా నమ్మే మనసు,
నీ మాయలోంచి బయటపడి...
ఎడతెరిపిలేని కన్నీటి వర్షం లో తడుస్తున్నా...
పట్టించుకోని నువ్వబద్దం!

 

బాటసారి...

 

చేజిక్కిన సంతోషాన్ని జారకుండా అందుకుని,

నీ జ్ఞాపకాలను మూటకట్టి,

భుజానేసుకు సాగిపోయే బాటసారిని నేనే!

చెప్పకుండా వెళ్ళిపోతూ నాకో వదిలెళ్ళిన,

అడుగుల జాడలు వెతుకుతు,

పగలనకా....రేయనకా...

మజిలీలను దాటుకుంటు,

నీకోసమే వస్తున్నా...

జాడలేని జాబిల్లి!

అమావాస్య వీడి నువ్వు,

నన్ను చేరు వెన్నెలవై..

దాగుడుమూతలు

నిన్ను నే చూసిన క్షణాన,
పూలవాన నీపై కురవలేదు!
పండు వెన్నెల నిన్ను చూసి పారిపోనూ లేదు!
వెలుగు వెలిసిపోలేదు!
ఇంద్రధనుస్సు విచ్చుకోలేదు!
ఆకశాన ఆ నక్షత్రాలు నీ కనులలో ప్రతిబింబించలేదు !
అమాంతం ఓ వెలుగు నను చేరనేలేదు!
కా...
నీ...
నిన్ను చూసి వెళ్ళిన రాత్రి.
నా ఊహలలో పైన చెప్పిన ప్రతిదీ..
ఒక్కొక్కటి గా నా కనులలో ఆవిష్కృతమై,
కనులు తెరిచేముందు అస్తమించాయి,
మరుక్షణం కనులు మూసినా...
నీ తలపులే ఉదయిస్తాయి.
కనులు తెరిచేవరకూ వెళ్ళనని మారాంచేస్తాయి.

" హులక్కి "

ఏమిటో యీ విచిత్రం
తిని మిగలంగా పారేసే అన్నం కోసం ఎదురు చూసే పేదబ్రతుకులు,
రేపటికోసం ఎదురు చూడని మొండి మనుషులు,
సిమెంటు చాపలు-చిరిగిన దుప్పట్లు-మాసిన సంచులు,
ఎందుకో ఇంత వైరుద్య జీవన విధానం,
ఏమిటో వారిని కమ్మిన వైరాగ్యం.
ఆలోచనలు కదలటం లేదు,
వారి మోములే కనులముందు మెదులుతూ వున్నయి,
ఏమి చేయలేమా?
ఒక్కరోజుతో సరిపెట్టటం కాదు,
ఒక్కొక్కరినీ సమ్మూలంగా మార్చివేయటం.
ఆ క్షణాన మోముని వికసింపజేసే చిల్లర తప్ప ఏమీ అడగరా?
మమ్మల్నీ మనుషుల్లా బ్రతకనివ్వండని ఎవ్వరినీ వేడుకోరా?
అయినా వారడిగితే ఇచ్చేదెవరు?
వారి కోర్కెలని తీర్చేదవరు?
వారి బ్రతుకులు ఎన్నటికీ హక్కులు లేని హులక్కి బ్రతుకులే!!!

"What is Love"

నేపడుకున్నా నీచుట్టూ తిరిగేనా ఆలోచనలు మెలుకువతోనే వుండటం,
నీధ్యాసలో పడి నేనేమిచేస్తున్నానో కూడా తెలుసుకోలేకపోవటం,
ఒక్క క్షణం నువ్వు నాముందుంటే తిరిగి న్వ్వు కనిపించేవరకు ఆ జ్ఞాపకాన్ని మదిలో భద్రంగా దాచటం,
నీ నీడగా మారేందుకు ప్రయత్నించటం.
నీ ఊహలో బ్రతికేయటం.
నీ నవ్వుకై తపించటం
నీకోసమే జీవించటం.
...
నా మనసే నీవశమై,
నన్నెపుడో వీడిపోయి...
నీతోటే ఉంటానని నను నీవైపుకు లాగుతుంది...
ఇక తప్పని ఈ తిప్పలతో తడబడుతూ చెబుతున్నా...

I Love You.....

"Really I Hate U"

నీవులేని ఈ క్షణాలు ఇపుడు భారంగాలేవెందుకు?
నీవు విడిచి వెళ్ళిన జ్ఞాపకాలు ఎచట సేదతీరుతున్నాయో!
నా ఆలోచనవై నడచిన నీవేనా అది?
నా మనసునెరిగినట్లు తలూపిన అమాయకత్వమేనా అది!
వద్దనుకుంటూ మళ్ళీ అదే పంజరాన చేరావు?
ఋజువులు కావాలంటే నావైపు కోపంగా చూడటం కాదు!
నీ మనసు చెప్పే సమాధాన్ని ఓపికగా వినుముందు.
నీ మీద కోపం లేదు!
అలా అని జాలీ లేదు!
ఎందుకంటే ఎప్పటికీ నువ్విక రెండింటికీ చెడ్డ రేవడివే!!!

మౌనం మాట్లాడింది!

మౌనం మాట్లాడింది!
తొలిసారి నన్ను చూసి ఆరాధనగా..
ప్రతిసారీ ననే గమనిస్తూ అభిమానంగా...
నీ నుంచి దూరమయ్యెప్పుడు అయిష్టంగా...
నిరీక్షానంతరం ఎదురవగానే ప్రశాంతంగా..
ఎన్నని చెప్పను మౌనానికి ప్రతినిధిగా నీ కనులు,
వెల్లుబుచ్చిన కమణీయ ప్రేమసందేశాలను

.

ఏమైంది?

నిన్నే చూసి మనసంది...
నీలా నువు లేనే లేవు ఏమైందీ?
నీకై నీవు ప్రశ్నయితే...
ఎలా? మది ముంచేస్తుందీ.. వరదై!


కష్టాలు కన్నీళ్ళన్నీ కమ్ముకున్న వేళ!
నీ మనసే ఓదార్పల్లే మారుతుంది చూడు..
చెంపల్ని తాకుకుంటు కారేటి కన్నీళ్ళు!
చిరుగాలి తాకగానే తొనికిసలాడు.


నిశిలోన నిలబడి వుంటే వెలుగులు రావు!
మినుగురులా  నీకైనీవు వెలుగుతు నిశినే దూరంగా పంపు..  ||నిన్నే చూసి||


కన్నీరు సంద్రంలాగ నిన్ను చేరు వేళ!
తీరంలా సంద్రానికి హద్దుగీసి చూడు.
లోకంలో కష్టాలంటూ లేనివారు ఎవరు?
నీకొచ్చిన కష్టం చూస్తే చీమకన్న చిన్నది!


బాధల్ని మోస్తూవుంటే... బరువై నిన్ను కూల్చుతుంది!
ధైర్యంగా ఒడుపుగ పట్టి గిరగిర త్రిప్పి దూరంగా విసురు..


ఓహో............ లా లా ల ల లల్లలాలె 
ఓహో.........
ఈ చిన్ని జీవితాన్ని అందంగా నువు మలుచుకొని...
అందరితో చేతులుకలిపి చిరునవ్వులతో ముందుకు సాగిపో ....   ||నిన్నే చూసి|| 

"I Hate You"

ఇదే...నిజం!
అపుడు చెప్పలేకపోయిన నా మనసు,
నువు ఎప్పటికైనా వస్తావనే ఆశతో మూగబోయింది.
నీవులేని క్షణాలు నను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసాయి,
అది నిజమేనన్న బ్రమలో ఇంకొన్నాల్లు గడిచాయి,
ఆ అబద్దపు జీవితంలో ఒక్కోక్షణాన్ని యుగంలా గడిపాను...
వెలుగులో చీకటిని చూసాను,
నీటిలో ఎండమావిని వెదికాను,
పట్టపగలు వెన్నెలకై వేచాను,
నడిరేయిలో నీకై ఎదురుచూసాను,
నీ పేరునే రాస్తూ పరవశించిపోయాను,
అనుక్షణం నీరాకకై పరితపించిపోయాను,
ఇంకొన్నాళ్ళు ఇలానే వుండివుంటే....
నేటి నిజానికి చేరుకోలేకపోయేవాడ్నే!
మెల్లగా...పని వ్యాపకమైంది,
పెళ్ళితో నిజమైన ప్రేమ దొరికింది,
ఇక ఆ తర్వాత ఎపుడూ ఆ అబద్దపుజీవితం,
నా కలలో కూడా కనిపించేంత ధైర్యం చేయలేకపోయింది.
అబద్దమా......
ఇప్పుడు నీవెక్కడున్నావు?
ఒకవేళ నాప్రక్కనే ఉన్నా ...నా ఎదుటికిక ఎప్పటికీ రాకు....

జ్ఞాపకాల రాశులు

గతాన్ని త్రవ్వి చూసా...
జ్ఞాపకాల రాశులు బయటపడ్డాయి.
బాల్యం తప్పటడుగుల గురుతులు ఒకప్రక్క,
యవ్వనం తొలినాళ్ళ పులకింత ఓ ప్రక్క,
నాకోసం అమ్మపడిన కష్టమోప్రక్క,
నాన్న ఆలోచనల అంతరంగమోప్రక్క,
తొలిసారి నను ఆకర్షించిన చిరునవ్వులోప్రక్క,
స్నేహం పంచిన ఆప్యాయతోప్రక్క,
దూరమైన స్నేహితుల పిల్లుపులోప్రక్క,
నానుండి దూరమైన ప్రేమ పలకరింపులోప్రక్క,
తొలిసారి నీ నోటి నుండి జాలువారిన పలుకులోప్రక్క,
ఆ మాటలనే తలుచుకుంటూ గడిపిన తలపులోప్రక్క...


తప్పుచేసా......
గతాన్ని త్రవ్వి తప్పుచేసా...
క్షణాలు గడుస్తూ వుంటే,
గతం ఊబిలోకి కూరుకుపోతున్నా...
ఎంత ప్రయత్నించినా ప్రస్తుతానికి రాలేకపోతున్నా.....

Kids Time

Top 5 Movies final look(sample)

Top 5 Movies

10th Class

"జగతికి వెలుగు "క్రాంతి",
 నదికి అందం "స్రవంతి"
 "చైతన్యం" కావాలి మనిషికి,
 ఇవి తెలుసుకోవటానికి విద్య కావాలి,
 "నిఖిల" జగతికి "కిరణం" విద్య."


ఇందులో నా పేరు మా ఇద్దరి తమ్ముళ్ళు(Kiran,Kranti),
చెల్లెళ్ళు(Sravanti,Nikila) పేర్లు వచ్చేలా 1995(10th Class) లో 
వ్రాసింది....

  

"ప్రేమే.."

"నిశ్చల మనసుని,
 నిలువెల్లా మదించి,
 అరచేతిలో నింగినీ,
 అనునిత్యం ప్రేమించే,
 మనిషిని చూపి,
 ప్రతినిత్యం హృదయాలాపనల్ని,
 పలికించేదే "ప్రేమ""

"ఇదీ నా దేశం తీరు!!!"

"ఇదీ నా దేశం తీరు,
 ఆశల పల్లకిలో ఊరేగే,
 మధ్యతరగతి మహారాజుల వైభవం!
 మాటల గారడీ,
 మోసాలతో బురిడీ,
 అయినా మారదు ఓటును అమ్ముకునే,
 ఓటు వ్యభిచారుల ఒరవడి.
 ఇదీ నా దేశం తీరు!


 అధికారం పసలేదు,
 రాజకీయం విలువలేదు,
 ధనదాహం తీరిపోదు,
 కుటిలనీతి మారిపోదు
 పెదవులపై ధరహాసం,
 మనసు నిండా కల్మషం.
 ఇదీ నా దేశం తీరు!


 కళ్ళుండీ చూడలేని,
 కసిలేని జనాలు,
 బొంకంతా బయట పడినా,
 సిగ్గుపడని నాయకులు.
 విలువలకు అర్థం తెలియదు,
 రాజ్యాంగం భావం పట్టదు,
 అభ్యుదయం పై ఆసక్తే లేదు,
 ఇదీ నా దేశం తీరు!
 ప్రతి మనిషినీ కబలించిన కరుణలేని ధనదాహం!"

"చెలి రావా!"

"కవితలను వ్రాసే తలపులను రేపి,

 వడివడిగా నాతో అడుగులు కలిపి,

 మేఘమై కమ్మేసినావు!

 నా మనసుపై నువు మత్తు చల్లి,

 కడలివై తడిపేసినావు!

 నీవే నిజమై,

 నీవు నా వశమై,

 కలలా నా చెంతకు రా!

 నను నడిపిస్తూ నా వెంటరా!"

"అద్దం! "

"కుడిని ఎడమగా చూపగలదేకానీ,
 లేనిది ఉన్నట్లు చూపలేని,
 నేటి సమాజంలోని నిజాయితీ కల ఒక సాధనం. 
 దీనికి,
 నీలోని లోపాల్ని దాచటం చేతకాదు!
 నీలోని సంతోషాన్ని ఆపటం వీలుకాదు!
 నిన్ను నిన్ను గా చూపుతుంది,
 అందంగా వున్న వాళ్ళు ముందున్నా,
 అందవిహీనమైన వాళ్ళు ముందున్నా,
 ఒకేలా ప్రతిస్పందించే సమానత్వ ప్రతీక ఇది.
 నీవంటే ఎంటో ఈ అద్దం మాత్రమే చెప్తుంది.
 ఒకసారి నిజాయితీగా యీ అద్దం ముందు నిలబడి,
 ఇప్పటి వరకు నువ్వేం చేసావో చెప్పు.
 మంచి చేస్తే నిన్ను నువ్వు చూసుకొని సంతోషించు,
 చెప్పుకోలేని పనులేమైనా చేస్తే ఇక,
 ఎప్పటికీ యీ అద్దం ముందుకు రాకు!
 ఒకవేళ వస్తే యీ అద్దం నిన్ను చూసి ఖచ్చితంగా అసహ్యించుకుంటుంది!"

ప్రత్యక్ష నరకం!

"చెప్పలేను ఈ బాధని,
 నీవులేని గుండె కోతని.
 ఎన్నాళ్ళిలా...ఆ 
 ఎన్నేళ్ళిలా...ఆ
 ఉండాలి ఒంటరి 'నేను'లా.....     ||చెప్పలేను ఇది||


 ఎడారిలో ఏకాకిలా వున్నాను నేనీ రోజు,
 ఏ శాపమొ వరమై వచ్చి,
 చిరునవ్వుని చిదిమేసింది!
 నను చేరిన వెలుగుని కసిగా,
 కన్నీటితొ తరిమేసిందీ!  ఈ...     ||చెప్పలేను ఇది||


 ప్రతిక్షణం నీ జ్ఞాపకం వెంటాడుతుంది నన్ను,
 ఈ...వేదన నను వెంటాడి,
 నరకానికి తరుముతువుంది!
 విసుగొచ్చిక నన్నేచేరి,
 నాలోనే కొలువయ్యిందీ...ఈ..     ||చెప్పలేను ఇది||" 

"వస్తున్నాడొసున్నాడొస్తున్నాడు.....జాగ్రత్త! "

"కొంటెతనం కోరలు చాచి ఆడతనాన్ని అల్లరి చేస్తే,
 అమ్మతనం ఆవేదన పడదా!
 నీ తల్లి సిగ్గు పడదా!
 ఆడదీ ఓ మనిషే! 
 తనదీ మనలాంటి మనసే!
 తాతలనాటి కట్టుబాట్లు,
 అమ్మమ్మల చీవాట్లు,
 ఆడపిల్లల్ని తమ ఇళ్ళలోనే బందీలుగా చేస్తే!
 ఆ ఇంటి ముంగిళి దాటి వచ్చి,
 ఈ ప్రపంచాన్ని పరవశంతో చూడటమే నేరమైపోతుంది!
 మానవత్వం నటిస్తూ...
 మన మధ్యనే తిరిగే,
 మనుషుల్ని నమ్మటమే పాపమైపోతుంది!
 ఉగ్గుపాలను పోసి,
 ఊసులే చెప్పి,
 కంటి రెప్పల్లే కాచి,
 కనుపాపలా చూచి,
 ఇన్నేళ్ళూ పెంచిన మాతృమూర్తి గుండెకోతను,
 ఎవరు మాణ్పగలరు?
 అడిగింది కాదనక,
 అల్లారు ముద్దుగా...
 తన గుండెల్లో దాచుకున్న,
 ఆ కన్నతండ్రి శోకాన్ని ఎవరాపగలరు?
 ఈ గాయాలిక జ్ఞాపకాలై పోవాలి!
 ఇలాంటి మానవ మృగాలను శిక్షించటానికి,
 నేను నమ్మిన దేవుడు కాలరుద్రుడై రావాలి!" 

సాగర గోష? అర్థం చేసుకునేందుకు ప్రయత్నించా!!!!!

"సాగరకెరటం చేసే పయనం,
 ఒదిదుడుకులతో సలిపెను సమరం!
 మండే ఎండకు ఆవిరి ఆయువు...
 మేఘమై సాగి చినుకులా మారి,
 అలలపై చేరి కెరటమై సాగు..
 అలుపెరగక చేసే నిత్య పోరాటం!
 పండు వెన్నెలలోన వెండి వెలుగులు చిమ్మి,
 సూర్యోదయాన పసిడి కాంతులను కలిగి,
 ఒడ్డుకు చేరి ఎన్ని కబురులను తెచ్చావు?
 తెలుసుకునేంతలో సమయమేలేనట్లు తిరిగెళ్ళిపోయావు!
 విరామమెరుగని పరుగు ఎందుకు నీకు?
 కోపమొస్తే నీవు ఉప్పెనౌతావు!
 నీ ఉప్పెనకు బలి అయిన వారి కుటుంబాల,
 కన్నీటిని మ్రింగి ఉప్పగుంటావు!
 ఎన్నెన్ని బాధలో నీ చలన గమనాన!
 ఎక్కెక్కి ఏడ్చావో ఇంతగా లోలోన!
 నీ పరుగునాపితే చినుకైనా రాలదు!
 నీ గుండెనిండా అంతా కన్నీరేనా?
 కించిత్ మంచినీటి జాడైనా కనిపించదెందుకని?
 నవ్వినా ఏడ్చినా కన్నీళ్ళే వస్తాయనుకొని...
 ఇదంతా నీ సంతోషమే నని భావించనా!
 ఏది ఏమైనా నీ అలుపెరుగని పరుగులకు ఇవే నా కృతజ్ఞతలు..."