"క్రొత్త తరాలను స్వాగతించేందుకు పచ్చదనాన్ని ఆహ్వానిద్దాం"

"నీవు నిలిచిన చోటుకైనా కొంత రక్షణనివ్వలేవా?
 నీవు పీల్చే గాలి సైతం ధరణి చేసిన దానమేగా!
 ఆకలంటే పండ్లనిచ్చెను!
 దాహమంటే నీటినిచ్చెను! 
 ప్రాణమంటే వాయువిచ్చెను!
 తనను తనివితీరా చూడమంటూ తిరగటానికి చోటునిచ్చెను!


 భగభగ మండే అగ్నిగోళమై,
 హృదయాంతరాలు సలసల కాగినా,
 ఉప్పెనలెన్నో ఉపద్రవాలై అణువణువునా..
 నిలువెల్లా గాయాలే చేసినా!
 పచ్చదనాన్ని తనపై కప్పి,
 తన బాధలనంతా గతమని మరచి,
 తరంతరంగా నిరంతరంగా...
 సాగే యీ తన పయణంలోన...
 ఈ పుడమితల్లి పాలు త్రాగుతూ,
 తన రొమ్ములనే తంతున్నాము!
 ఖనిజాలంటూ కుళ్ళబొడుస్తూ,
 తన రక్తాన్నంతా తోడుతున్నాము.
 ఇన్ని బాధలకంటూ ఓ కన్నీటిని కార్చితే,
 సునామి అంటూ పరిగెడుతాము,
 తన బాధనంతా దిగమ్రింగి ఓ చిన్న నిట్టూర్పునే వదిలితే,
 టోర్నడోలంటూ బయపడుతాము.
 చివరికి! కనికరించని భూమాతంటూ శాపనార్థాలు పెట్టేస్తాము!


 ఇప్పటికేమీ మించిపోలేదు!
 అలా అని ఊరుకునేందుకు సమయమూలేదు!
 కనిపించని ఆ దేవుని రూపం,
 ఈ భూమాతని ఎరుగు!
 నీ తప్పులకంటూ ఓ మొక్కని నాటితె,
 అది ఇచ్చే వాయువు నీ ప్రాణం విలువ!
 పురిటి నెప్పులు రోజూ పడుతూ,
 మన పాపాన్నంతా కడుపున దాస్తూ,
 ఇంకా ఎన్నాళ్ళని భరిస్తుందో!


 ప్రేమగా చూస్తే ప్రశాంతతనిస్తుంది,
 కాదని ఇదేతప్పు మళ్ళీ మళ్ళీ చేస్తే,
 సమస్త ప్రాణకోటికే మరణఘంటికలు మ్రోగిస్తుంది ఖబడ్ధార్!!! "