Thursday, May 9, 2013
Tuesday, May 7, 2013
Tuesday, April 23, 2013
Monday, February 18, 2013
సీన్ : 1
---------
కొన్నేళ్ళ క్రితం సరిగ్గా ఇక్కడే....
మానవత్వానికి మనిషికి
దూరమెంతుందో చూపే మైలురాయిలా!
ఊరిబయట ఎప్పుడొచ్చిక్కడ
చేరాడో తెలియదుకానీ,
కాలంతో పాటే
కదులుతున్నట్లే అనిపించినా...
గోడగడియారంలో కడ్డీలా ఉన్నచోటే మిగిలిపోయాడు .
సీన్ : 2
----------
కోట్ల సంవత్సరాల పరిణామ క్రమంలో
ఎన్నో సంఘర్షణల మధ్య ఎదురొడ్డి నిలబడ్డ
ఓ రాయి .... రాయే!
ఎవరు విసిరేసారో
ఎపుడు విసిరేసారో తెలియదు కానీ
దానికిన్నాళ్ళకో మంచి తోడుదొరికింది.
సీన్ : 3
--------
మనుషుల మధ్యే
ఓ ప్రశ్నగా మిగిలిన మనిషతడు!
ఈ విశాల ప్రపంచంలో
తనకంటూ మిగిలిందీ రాయొక్కటే!
ఎందుకు నవ్వుతాడో తెలియదు,
ఏం గుర్తొచ్చేడుస్తాడో తెలియదు,
కానీ ఎప్పుడూ ఏదోకటి చెప్తుంటాడు...
ఆ మాటలకడ్డుపడని రాయి,
ఆలకించిందో లేదో తెలియదు కాని,
చినుకు మీదపడ్డప్పుడల్లా,
ఆ మనిషి కష్టాలు గుర్తొచ్చి
ఏడ్చినట్టే కన్పించేదీ ప్రకృతికి!
సీన్ : 4
--------
ఇప్పుడక్కడంతా కోలాహలం!
ఎవడో ఓ అబద్దాన్ని
కల పేరు చెప్పి తీసుకొచ్చాడు!
అది రాయికాదట!
మనరాతల్ని మార్చే దేవుడట!
అట,అట అట.....అంతేనట!
ఎన్నాళ్ళుగానో ఇక్కడే ఉన్న
ఇతని ఆకల్ని గుర్తించని వీరికి!
రాయిలో దేవుడున్నాడంటే..
గుడికట్టించేందుకు
ముందుకొచ్చిన దాతలెందరో...
సీన్ : 5
--------
ఇప్పుడా రాయి....
ఎండకెండట్లేదు!
వానకి తడవట్లేదు
మాటల్రాని ఆ రాయికి.
నేను కేవలం రాయినే
అని చెప్పుకోలేని నిస్సహాయత!
నాకెందుకీ ప్రసాదాలు...
రోజూ వాడాకలి తీర్చండి
అని చెప్పేందుకు మాటిమ్మని
రోజూ ఆ దేవుడ్ని ప్రార్థిస్తూనే ఉంది...
సీన్ : 6
--------
ఇప్పటికీ ఆ మనిషిక్కడే ఉన్నాడు,
అప్పుడు ఊరి బైట!
ఇప్పుడు గుడి బైట!
కాకపోతే
ఇప్పుడేదన్నా చెప్పుకునేందుకు!
పక్కన ఆ రాయిలేదు!
అదిగుర్తొచ్చి గుడ్లోకి
పోయేందుకు ప్రయత్నించిన ప్రతిసారీ,,
వాడికి దేవుడు పూనాడంటూ
హుండీల్నింపుకుంటున్నారు!
తన అకలి మాత్రం ఇంకా అలానే ఉంది !
మనబుర్రల్లో............................. అజ్ఞానంలా!!!
---------
కొన్నేళ్ళ క్రితం సరిగ్గా ఇక్కడే....
మానవత్వానికి మనిషికి
దూరమెంతుందో చూపే మైలురాయిలా!
ఊరిబయట ఎప్పుడొచ్చిక్కడ
చేరాడో తెలియదుకానీ,
కాలంతో పాటే
కదులుతున్నట్లే అనిపించినా...
గోడగడియారంలో కడ్డీలా ఉన్నచోటే మిగిలిపోయాడు .
సీన్ : 2
----------
కోట్ల సంవత్సరాల పరిణామ క్రమంలో
ఎన్నో సంఘర్షణల మధ్య ఎదురొడ్డి నిలబడ్డ
ఓ రాయి .... రాయే!
ఎవరు విసిరేసారో
ఎపుడు విసిరేసారో తెలియదు కానీ
దానికిన్నాళ్ళకో మంచి తోడుదొరికింది.
సీన్ : 3
--------
మనుషుల మధ్యే
ఓ ప్రశ్నగా మిగిలిన మనిషతడు!
ఈ విశాల ప్రపంచంలో
తనకంటూ మిగిలిందీ రాయొక్కటే!
ఎందుకు నవ్వుతాడో తెలియదు,
ఏం గుర్తొచ్చేడుస్తాడో తెలియదు,
కానీ ఎప్పుడూ ఏదోకటి చెప్తుంటాడు...
ఆ మాటలకడ్డుపడని రాయి,
ఆలకించిందో లేదో తెలియదు కాని,
చినుకు మీదపడ్డప్పుడల్లా,
ఆ మనిషి కష్టాలు గుర్తొచ్చి
ఏడ్చినట్టే కన్పించేదీ ప్రకృతికి!
సీన్ : 4
--------
ఇప్పుడక్కడంతా కోలాహలం!
ఎవడో ఓ అబద్దాన్ని
కల పేరు చెప్పి తీసుకొచ్చాడు!
అది రాయికాదట!
మనరాతల్ని మార్చే దేవుడట!
అట,అట అట.....అంతేనట!
ఎన్నాళ్ళుగానో ఇక్కడే ఉన్న
ఇతని ఆకల్ని గుర్తించని వీరికి!
రాయిలో దేవుడున్నాడంటే..
గుడికట్టించేందుకు
ముందుకొచ్చిన దాతలెందరో...
సీన్ : 5
--------
ఇప్పుడా రాయి....
ఎండకెండట్లేదు!
వానకి తడవట్లేదు
మాటల్రాని ఆ రాయికి.
నేను కేవలం రాయినే
అని చెప్పుకోలేని నిస్సహాయత!
నాకెందుకీ ప్రసాదాలు...
రోజూ వాడాకలి తీర్చండి
అని చెప్పేందుకు మాటిమ్మని
రోజూ ఆ దేవుడ్ని ప్రార్థిస్తూనే ఉంది...
సీన్ : 6
--------
ఇప్పటికీ ఆ మనిషిక్కడే ఉన్నాడు,
అప్పుడు ఊరి బైట!
ఇప్పుడు గుడి బైట!
కాకపోతే
ఇప్పుడేదన్నా చెప్పుకునేందుకు!
పక్కన ఆ రాయిలేదు!
అదిగుర్తొచ్చి గుడ్లోకి
పోయేందుకు ప్రయత్నించిన ప్రతిసారీ,,
వాడికి దేవుడు పూనాడంటూ
హుండీల్నింపుకుంటున్నారు!
తన అకలి మాత్రం ఇంకా అలానే ఉంది !
మనబుర్రల్లో............................. అజ్ఞానంలా!!!
Tuesday, January 29, 2013
Wednesday, October 17, 2012
Friday, June 22, 2012
నన్ను తాకిన పరిమళానికి,
మల్లె తనువులు ముద్దులిడెనా..
మత్తు మత్తుగ హత్తుకుంటూ,
మైకమై నా మీద వాలెను!
నిన్ను వెతుకగ నన్ను తరిమి,
నీడలా నా వెంట వచ్చెను,
ఏమయింది! ఏమయింది!
నిన్ను చూడగ నాకేమయింది!
ఎంత కాలము ముస్తాబు చేస్తివో..
నా కంటపడెను నీ చూపు హొయలు!
చూడమంటూ నా భుజము తడుతూ..
చూడగానే సిగ్గంటూ దాగుతు,
అల్లరెంత చేసినాయో...అలసిపోయిన మనసుకెరుక.
ఏమయింది! ఏమయింది!
నిన్ను చూడగ నాకేమయింది!
మల్లె తనువులు ముద్దులిడెనా..
మత్తు మత్తుగ హత్తుకుంటూ,
మైకమై నా మీద వాలెను!
నిన్ను వెతుకగ నన్ను తరిమి,
నీడలా నా వెంట వచ్చెను,
ఏమయింది! ఏమయింది!
నిన్ను చూడగ నాకేమయింది!
ఎంత కాలము ముస్తాబు చేస్తివో..
నా కంటపడెను నీ చూపు హొయలు!
చూడమంటూ నా భుజము తడుతూ..
చూడగానే సిగ్గంటూ దాగుతు,
అల్లరెంత చేసినాయో...అలసిపోయిన మనసుకెరుక.
ఏమయింది! ఏమయింది!
నిన్ను చూడగ నాకేమయింది!
****** నచ్చితేనే కామెంట్ వ్రాయండి...
Tuesday, May 8, 2012
విడిపోయేందుకు సిద్దపడ్డావ్!
నీ చూపుల కిరణాలు తాకి,
చివురించిన మది పుష్పం!
వాడిపోతే నీకేంటని,
తిరిగి రాని కాలంలా!
నన్ను దాటి వెళుతున్నావ్...
ఆశ నిరాశల మధ్యన,
జ్ఞాపకాల రాశులలో!
నిన్ను వెతకమని చెప్పి,
నన్ను ఒంటరిని చేసి...
అమావాశ్య వెన్నెలవై,
ఏ కలువను మురిపిస్తావో??
సమీపించిన సమీరమా...
అలరిస్తావని ఆహ్వానిస్తే,
వడగాలివై నను కావలించుకొని!
కొన ఊపిరితో కొట్టుమిట్టాడుతుంటే,
రెక్కలు తొడిగిన సీతాకోక చిలుకవై...
నువు విడిచిన గొంగలిని నాపై కప్పి..
బాధించే జ్ఞాపకాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చెళ్ళావా!!!
నీ చూపుల కిరణాలు తాకి,
చివురించిన మది పుష్పం!
వాడిపోతే నీకేంటని,
తిరిగి రాని కాలంలా!
నన్ను దాటి వెళుతున్నావ్...
ఆశ నిరాశల మధ్యన,
జ్ఞాపకాల రాశులలో!
నిన్ను వెతకమని చెప్పి,
నన్ను ఒంటరిని చేసి...
అమావాశ్య వెన్నెలవై,
ఏ కలువను మురిపిస్తావో??
సమీపించిన సమీరమా...
అలరిస్తావని ఆహ్వానిస్తే,
వడగాలివై నను కావలించుకొని!
కొన ఊపిరితో కొట్టుమిట్టాడుతుంటే,
రెక్కలు తొడిగిన సీతాకోక చిలుకవై...
నువు విడిచిన గొంగలిని నాపై కప్పి..
బాధించే జ్ఞాపకాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చెళ్ళావా!!!
Monday, May 7, 2012
నా నమ్మకాన్ని అమ్ముకున్నావా!
....
ఆశలతో నిర్మించిన అందాల లోకాన్ని...
సుదూర ప్రేమ తీరానికావల విసిరేసి..
వాడిన నవ్వులతో నిత్యం పలకరించే..
నీ నవ్వు అబద్దం!
కనుల మాటున నిజాన్ని దాచి,
నన్ను మాయ చేసిన నీ చూపబద్దం!
నీవు చేసిందే నిజమని నమ్మించే ప్రయత్నం చేయకు.
నువ్వేది చెప్పినా నమ్మే మనసు,
నీ మాయలోంచి బయటపడి...
ఎడతెరిపిలేని కన్నీటి వర్షం లో తడుస్తున్నా...
పట్టించుకోని నువ్వబద్దం!
Wednesday, April 18, 2012
చేజిక్కిన సంతోషాన్ని జారకుండా అందుకుని,
నీ జ్ఞాపకాలను మూటకట్టి,
భుజానేసుకు సాగిపోయే బాటసారిని నేనే!
చెప్పకుండా వెళ్ళిపోతూ నాకో వదిలెళ్ళిన,
అడుగుల జాడలు వెతుకుతు,
పగలనకా....రేయనకా...
మజిలీలను దాటుకుంటు,
నీకోసమే వస్తున్నా...
జాడలేని జాబిల్లి!
అమావాస్య వీడి నువ్వు,
నన్ను చేరు వెన్నెలవై..
Wednesday, February 1, 2012
నిన్ను నే చూసిన క్షణాన,
పూలవాన నీపై కురవలేదు!
పండు వెన్నెల నిన్ను చూసి పారిపోనూ లేదు!
వెలుగు వెలిసిపోలేదు!
ఇంద్రధనుస్సు విచ్చుకోలేదు!
ఆకశాన ఆ నక్షత్రాలు నీ కనులలో ప్రతిబింబించలేదు !
అమాంతం ఓ వెలుగు నను చేరనేలేదు!
కా...
నీ...
నిన్ను చూసి వెళ్ళిన రాత్రి.
నా ఊహలలో పైన చెప్పిన ప్రతిదీ..
ఒక్కొక్కటి గా నా కనులలో ఆవిష్కృతమై,
కనులు తెరిచేముందు అస్తమించాయి,
మరుక్షణం కనులు మూసినా...
నీ తలపులే ఉదయిస్తాయి.
కనులు తెరిచేవరకూ వెళ్ళనని మారాంచేస్తాయి.
పూలవాన నీపై కురవలేదు!
పండు వెన్నెల నిన్ను చూసి పారిపోనూ లేదు!
వెలుగు వెలిసిపోలేదు!
ఇంద్రధనుస్సు విచ్చుకోలేదు!
ఆకశాన ఆ నక్షత్రాలు నీ కనులలో ప్రతిబింబించలేదు !
అమాంతం ఓ వెలుగు నను చేరనేలేదు!
కా...
నీ...
నిన్ను చూసి వెళ్ళిన రాత్రి.
నా ఊహలలో పైన చెప్పిన ప్రతిదీ..
ఒక్కొక్కటి గా నా కనులలో ఆవిష్కృతమై,
కనులు తెరిచేముందు అస్తమించాయి,
మరుక్షణం కనులు మూసినా...
నీ తలపులే ఉదయిస్తాయి.
కనులు తెరిచేవరకూ వెళ్ళనని మారాంచేస్తాయి.
Tuesday, January 31, 2012
ఏమిటో యీ విచిత్రం
తిని మిగలంగా పారేసే అన్నం కోసం ఎదురు చూసే పేదబ్రతుకులు,
రేపటికోసం ఎదురు చూడని మొండి మనుషులు,
సిమెంటు చాపలు-చిరిగిన దుప్పట్లు-మాసిన సంచులు,
ఎందుకో ఇంత వైరుద్య జీవన విధానం,
ఏమిటో వారిని కమ్మిన వైరాగ్యం.
ఆలోచనలు కదలటం లేదు,
వారి మోములే కనులముందు మెదులుతూ వున్నయి,
ఏమి చేయలేమా?
ఒక్కరోజుతో సరిపెట్టటం కాదు,
ఒక్కొక్కరినీ సమ్మూలంగా మార్చివేయటం.
ఆ క్షణాన మోముని వికసింపజేసే చిల్లర తప్ప ఏమీ అడగరా?
మమ్మల్నీ మనుషుల్లా బ్రతకనివ్వండని ఎవ్వరినీ వేడుకోరా?
అయినా వారడిగితే ఇచ్చేదెవరు?
వారి కోర్కెలని తీర్చేదవరు?
వారి బ్రతుకులు ఎన్నటికీ హక్కులు లేని హులక్కి బ్రతుకులే!!!
తిని మిగలంగా పారేసే అన్నం కోసం ఎదురు చూసే పేదబ్రతుకులు,
రేపటికోసం ఎదురు చూడని మొండి మనుషులు,
సిమెంటు చాపలు-చిరిగిన దుప్పట్లు-మాసిన సంచులు,
ఎందుకో ఇంత వైరుద్య జీవన విధానం,
ఏమిటో వారిని కమ్మిన వైరాగ్యం.
ఆలోచనలు కదలటం లేదు,
వారి మోములే కనులముందు మెదులుతూ వున్నయి,
ఏమి చేయలేమా?
ఒక్కరోజుతో సరిపెట్టటం కాదు,
ఒక్కొక్కరినీ సమ్మూలంగా మార్చివేయటం.
ఆ క్షణాన మోముని వికసింపజేసే చిల్లర తప్ప ఏమీ అడగరా?
మమ్మల్నీ మనుషుల్లా బ్రతకనివ్వండని ఎవ్వరినీ వేడుకోరా?
అయినా వారడిగితే ఇచ్చేదెవరు?
వారి కోర్కెలని తీర్చేదవరు?
వారి బ్రతుకులు ఎన్నటికీ హక్కులు లేని హులక్కి బ్రతుకులే!!!
Monday, January 30, 2012
నేపడుకున్నా నీచుట్టూ తిరిగేనా ఆలోచనలు మెలుకువతోనే వుండటం,
నీధ్యాసలో పడి నేనేమిచేస్తున్నానో కూడా తెలుసుకోలేకపోవటం,
ఒక్క క్షణం నువ్వు నాముందుంటే తిరిగి న్వ్వు కనిపించేవరకు ఆ జ్ఞాపకాన్ని మదిలో భద్రంగా దాచటం,
నీ నీడగా మారేందుకు ప్రయత్నించటం.
నీ ఊహలో బ్రతికేయటం.
నీ నవ్వుకై తపించటం
నీకోసమే జీవించటం.
...
నా మనసే నీవశమై,
నన్నెపుడో వీడిపోయి...
నీతోటే ఉంటానని నను నీవైపుకు లాగుతుంది...
ఇక తప్పని ఈ తిప్పలతో తడబడుతూ చెబుతున్నా...
నీధ్యాసలో పడి నేనేమిచేస్తున్నానో కూడా తెలుసుకోలేకపోవటం,
ఒక్క క్షణం నువ్వు నాముందుంటే తిరిగి న్వ్వు కనిపించేవరకు ఆ జ్ఞాపకాన్ని మదిలో భద్రంగా దాచటం,
నీ నీడగా మారేందుకు ప్రయత్నించటం.
నీ ఊహలో బ్రతికేయటం.
నీ నవ్వుకై తపించటం
నీకోసమే జీవించటం.
...
నా మనసే నీవశమై,
నన్నెపుడో వీడిపోయి...
నీతోటే ఉంటానని నను నీవైపుకు లాగుతుంది...
ఇక తప్పని ఈ తిప్పలతో తడబడుతూ చెబుతున్నా...
I Love You.....
Saturday, January 28, 2012
నీవులేని ఈ క్షణాలు ఇపుడు భారంగాలేవెందుకు?
నీవు విడిచి వెళ్ళిన జ్ఞాపకాలు ఎచట సేదతీరుతున్నాయో!
నా ఆలోచనవై నడచిన నీవేనా అది?
నా మనసునెరిగినట్లు తలూపిన అమాయకత్వమేనా అది!
వద్దనుకుంటూ మళ్ళీ అదే పంజరాన చేరావు?
ఋజువులు కావాలంటే నావైపు కోపంగా చూడటం కాదు!
నీ మనసు చెప్పే సమాధాన్ని ఓపికగా వినుముందు.
నీ మీద కోపం లేదు!
అలా అని జాలీ లేదు!
ఎందుకంటే ఎప్పటికీ నువ్విక రెండింటికీ చెడ్డ రేవడివే!!!
నీవు విడిచి వెళ్ళిన జ్ఞాపకాలు ఎచట సేదతీరుతున్నాయో!
నా ఆలోచనవై నడచిన నీవేనా అది?
నా మనసునెరిగినట్లు తలూపిన అమాయకత్వమేనా అది!
వద్దనుకుంటూ మళ్ళీ అదే పంజరాన చేరావు?
ఋజువులు కావాలంటే నావైపు కోపంగా చూడటం కాదు!
నీ మనసు చెప్పే సమాధాన్ని ఓపికగా వినుముందు.
నీ మీద కోపం లేదు!
అలా అని జాలీ లేదు!
ఎందుకంటే ఎప్పటికీ నువ్విక రెండింటికీ చెడ్డ రేవడివే!!!
Sunday, November 6, 2011
మౌనం మాట్లాడింది!
తొలిసారి నన్ను చూసి ఆరాధనగా..
ప్రతిసారీ ననే గమనిస్తూ అభిమానంగా...
నీ నుంచి దూరమయ్యెప్పుడు అయిష్టంగా...
నిరీక్షానంతరం ఎదురవగానే ప్రశాంతంగా..
ఎన్నని చెప్పను మౌనానికి ప్రతినిధిగా నీ కనులు,
వెల్లుబుచ్చిన కమణీయ ప్రేమసందేశాలను
తొలిసారి నన్ను చూసి ఆరాధనగా..
ప్రతిసారీ ననే గమనిస్తూ అభిమానంగా...
నీ నుంచి దూరమయ్యెప్పుడు అయిష్టంగా...
నిరీక్షానంతరం ఎదురవగానే ప్రశాంతంగా..
ఎన్నని చెప్పను మౌనానికి ప్రతినిధిగా నీ కనులు,
వెల్లుబుచ్చిన కమణీయ ప్రేమసందేశాలను
.
Monday, September 26, 2011
నిన్నే చూసి మనసంది...
నీలా నువు లేనే లేవు ఏమైందీ?
నీకై నీవు ప్రశ్నయితే...
ఎలా? మది ముంచేస్తుందీ.. వరదై!
కష్టాలు కన్నీళ్ళన్నీ కమ్ముకున్న వేళ!
నీ మనసే ఓదార్పల్లే మారుతుంది చూడు..
చెంపల్ని తాకుకుంటు కారేటి కన్నీళ్ళు!
చిరుగాలి తాకగానే తొనికిసలాడు.
నిశిలోన నిలబడి వుంటే వెలుగులు రావు!
మినుగురులా నీకైనీవు వెలుగుతు నిశినే దూరంగా పంపు.. ||నిన్నే చూసి||
కన్నీరు సంద్రంలాగ నిన్ను చేరు వేళ!
తీరంలా సంద్రానికి హద్దుగీసి చూడు.
లోకంలో కష్టాలంటూ లేనివారు ఎవరు?
నీకొచ్చిన కష్టం చూస్తే చీమకన్న చిన్నది!
బాధల్ని మోస్తూవుంటే... బరువై నిన్ను కూల్చుతుంది!
ధైర్యంగా ఒడుపుగ పట్టి గిరగిర త్రిప్పి దూరంగా విసురు..
ఓహో............ లా లా ల ల లల్లలాలె
ఓహో.........
ఈ చిన్ని జీవితాన్ని అందంగా నువు మలుచుకొని...
అందరితో చేతులుకలిపి చిరునవ్వులతో ముందుకు సాగిపో .... ||నిన్నే చూసి||
Friday, September 9, 2011
ఇదే...నిజం!
అపుడు చెప్పలేకపోయిన నా మనసు,
నువు ఎప్పటికైనా వస్తావనే ఆశతో మూగబోయింది.
నీవులేని క్షణాలు నను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసాయి,
అది నిజమేనన్న బ్రమలో ఇంకొన్నాల్లు గడిచాయి,
ఆ అబద్దపు జీవితంలో ఒక్కోక్షణాన్ని యుగంలా గడిపాను...
వెలుగులో చీకటిని చూసాను,
నీటిలో ఎండమావిని వెదికాను,
పట్టపగలు వెన్నెలకై వేచాను,
నడిరేయిలో నీకై ఎదురుచూసాను,
నీ పేరునే రాస్తూ పరవశించిపోయాను,
అనుక్షణం నీరాకకై పరితపించిపోయాను,
ఇంకొన్నాళ్ళు ఇలానే వుండివుంటే....
నేటి నిజానికి చేరుకోలేకపోయేవాడ్నే!
మెల్లగా...పని వ్యాపకమైంది,
పెళ్ళితో నిజమైన ప్రేమ దొరికింది,
ఇక ఆ తర్వాత ఎపుడూ ఆ అబద్దపుజీవితం,
నా కలలో కూడా కనిపించేంత ధైర్యం చేయలేకపోయింది.
అబద్దమా......
ఇప్పుడు నీవెక్కడున్నావు?
ఒకవేళ నాప్రక్కనే ఉన్నా ...నా ఎదుటికిక ఎప్పటికీ రాకు....
Wednesday, September 7, 2011
గతాన్ని త్రవ్వి చూసా...
జ్ఞాపకాల రాశులు బయటపడ్డాయి.
బాల్యం తప్పటడుగుల గురుతులు ఒకప్రక్క,
యవ్వనం తొలినాళ్ళ పులకింత ఓ ప్రక్క,
నాకోసం అమ్మపడిన కష్టమోప్రక్క,
నాన్న ఆలోచనల అంతరంగమోప్రక్క,
తొలిసారి నను ఆకర్షించిన చిరునవ్వులోప్రక్క,
స్నేహం పంచిన ఆప్యాయతోప్రక్క,
దూరమైన స్నేహితుల పిల్లుపులోప్రక్క,
నానుండి దూరమైన ప్రేమ పలకరింపులోప్రక్క,
తొలిసారి నీ నోటి నుండి జాలువారిన పలుకులోప్రక్క,
ఆ మాటలనే తలుచుకుంటూ గడిపిన తలపులోప్రక్క...
తప్పుచేసా......
గతాన్ని త్రవ్వి తప్పుచేసా...
క్షణాలు గడుస్తూ వుంటే,
గతం ఊబిలోకి కూరుకుపోతున్నా...
ఎంత ప్రయత్నించినా ప్రస్తుతానికి రాలేకపోతున్నా.....
Monday, September 5, 2011
Saturday, September 3, 2011
Friday, September 2, 2011
"జగతికి వెలుగు "క్రాంతి",
నదికి అందం "స్రవంతి"
"చైతన్యం" కావాలి మనిషికి,
ఇవి తెలుసుకోవటానికి విద్య కావాలి,
"నిఖిల" జగతికి "కిరణం" విద్య."
ఇందులో నా పేరు మా ఇద్దరి తమ్ముళ్ళు(Kiran,Kranti),
చెల్లెళ్ళు(Sravanti,Nikila) పేర్లు వచ్చేలా 1995(10th Class) లో
వ్రాసింది....
Sunday, August 28, 2011
"నిశ్చల మనసుని,
నిలువెల్లా మదించి,
అరచేతిలో నింగినీ,
అనునిత్యం ప్రేమించే,
మనిషిని చూపి,
ప్రతినిత్యం హృదయాలాపనల్ని,
పలికించేదే "ప్రేమ""
Friday, August 26, 2011
ఆశల పల్లకిలో ఊరేగే,
మధ్యతరగతి మహారాజుల వైభవం!
మాటల గారడీ,
మోసాలతో బురిడీ,
అయినా మారదు ఓటును అమ్ముకునే,
ఓటు వ్యభిచారుల ఒరవడి.
ఇదీ నా దేశం తీరు!
అధికారం పసలేదు,
రాజకీయం విలువలేదు,
ధనదాహం తీరిపోదు,
కుటిలనీతి మారిపోదు
పెదవులపై ధరహాసం,
మనసు నిండా కల్మషం.
ఇదీ నా దేశం తీరు!
కళ్ళుండీ చూడలేని,
కసిలేని జనాలు,
బొంకంతా బయట పడినా,
సిగ్గుపడని నాయకులు.
విలువలకు అర్థం తెలియదు,
రాజ్యాంగం భావం పట్టదు,
అభ్యుదయం పై ఆసక్తే లేదు,
ఇదీ నా దేశం తీరు!
ప్రతి మనిషినీ కబలించిన కరుణలేని ధనదాహం!"
Subscribe to:
Posts (Atom)
.jpg)
